"OctopusTosa-Inu"

Tosa-Ken, Tosa Toukèn, Tosa Tòken 

 

De Tosa-Inu is een grote imposante majestueuze kortharige hond, met een robuust krachtig atletisch lichaam,

 het lichaam is enigszins langer dan hoog!

*******************************************************

De tosa is een grote perfecte waak en verdedigingshond en een imposante vertegenwoordiger in de hondenwereld en door zijn ongewone en exotische karakter in combinatie met zijn uithoudingsvermogen en kracht een vriendelijke aangenaam gezinslid.

De Tosa is géén hond voor iedereen, dat geldt eigenlijk voor alle molosser rassen.

Het is géén hond voor iemand met weinig zelfvertrouwen die zich achter zo'n imposante hond als de Tosa wil verschuilen, of een Tosa wil houden als statussymbool 

Ondanks dat de Tosa het enigste hondenras in de wereld is die nog actief vecht, moeten wij als fokker van de Tosa-Inu al het mogelijke en nodige doen dat de Tosa-Inu zo gefokt, gesocialiseerd en gehouden wordt, dat deze prachtige hond in onze hoog beschaafde wereld past.

Wij keuren de hondengevechten in iedere vorm af, ook wanneer het bij de Tosa-Inu zonder bloed en voor de honden ongevaarlijk verloopt. Wij zullen er alles voor doen dat ons gefokte Tosa's alléén in geschikte handen komen.

Desondanks zijn wij bereid U alle informatie te geven, tevens over de voor en nadelen van het ras de Tosa-Inu, ook vragen wij U veel tijd te nemen bij U beslissing of de Tosa-Inu werkelijk wel de juiste hond voor U is.

 

Het ontstaan van de Tosa-Inu: begint bij de kleinste van de 4 Japanse inheemse honden 

de Shikoku

In midden jaren 1700 was hier en overal op de wereld hondengevechten een leedvermaak.

Hondengevecht is alleen één van de vele gruwelijke kunsten om dieren te misbruiken en uit te buiten, gelijk als stierengevechten en vossenjacht.

Door de mentaliteit en cultuur van de japanners nam dit spektakel een heel speciale vorm aan waarover wij later nog een paar woorden over zeggen.

Als in 1854 de Toguwana tijd ten einde komt, loopt de eerste niet van een shogun gevoerde regering van de geïsoleerde Japanse politiek af.

Een van de eerste buitenlander die naar Japan kwam was Commandeur Perry een Britse marinecommandeur die met de Japanners een handelsverdrag kwam sluiten. Natuurlijk hadden de Britten honden bij zich o.a. een engelse buldog en een old english Mastiff om hun schip te bewaken! 

de Japanners waren behoorlijk onder de indruk van de grote, kracht en uithoudingsvermogen van deze mollossers.

De Pool hondachtige type van de Akita en de Shikoku-Ken kwamen behoorlijk te kort vergeleken de westerse honden.

Daarom kruisten de Japanners hun Japanse rassen met de buitenlandse Doggen.

Om hun behoefte verder te verfijnen werden verschillende rassen ingezet.

7 rassen waren nodig om de Tosa-Inu te creëren! 

1872 de Engelse Buldog, 1874 de Engelse Mastiff, 1876 de duitse Pointer 1924 de Duitse Dog, Bull Terrier en de St. bernardhond

Zo onstond een nieuw Mollosser ras die de naam Tosa kreeg naar het gebied Tosa op het eiland Shikoku.

De dramatische hoge hondenbelasting aan het einde van de Meji-periode (1913), hondsdolheidepidemie en de Tweede Wereldoorlog betekende bijna het einde voor de Tosa-Inu. In deze zware tijd was het voor een patriottisch volk als de Japanners onvoorstelbaar zo'n grote hond met zijn grote eetlust te houden.

Per slot van rekening hadden de Japanners het behoorlijk slecht in die tijd, wie zich niet als patriot gedroeg kreeg de doodstraf.

De Tosa enthousiastelingen hoofdzakelijk uit voormalige welgestelde Samurai families brachten de Tosa's naar het noorden naar Aomori, waar de verzorging enigszins beter was.

Daar begonnen zij met ongeveer15 overgebleven waardevolle exemplaren  het ras de Tosa-Inu te stabiliseren en reconstrueren. 

http://www.youtube.com/watch?v=G1OWTfMG5RM

 In 1954 werd voor bloedverbetering als laatste de Bordeaux-Dog ingekruist.

Deze Bordeaux-Doggen kwamen uit Duitsland van een bekende Bordeaux-Dog fokster Maria Pufahl. 

Mogelijk heeft de Tosa-Inu aan deze kruising zijn mooie rode kleur te danken, mogelijk komt ook door deze kruising nog steeds in ons ras de onderbeet terug een diskwalificeerde fout, een Tosa met deze diskwalificeerde fout is uitgesloten voor de fokkerij.

Natuurlijk kan men heden de Tosa-Inu die bij ons als goed gesocialiseerde huishond niet vergelijken met de Tosa's die de Japanners fokten, deze honden werden uitsluitend gefokt op hun functionele beweeglijkheid om te kunnen worstelen, hoe deze honden eruit zagen speelde geen rol.

Als je het grote fokkerboek van de Tosa-Ken Spread Association of Japan doorbladerd, zal je geen één hond vinden die op elkaar lijkt.

In de F.C.I. standaard van de Tosa-Inu wordt het ras zeer vaag beschreven, zodat eigenlijk alle grote hondenrassen hieronder kunnen vallen, Alleen het hoofd van de Tosa-Inu is bepalend voor het rastype, een typisch hoofd met de typische uitdrukking, met een duidelijke rimpel (frons) deze frons moet duidelijk aanwezig zijn als de hond alert is.

Veelal ziet men tegenwoordig, omdat de schedels dan breder lijken, te korte voorsnuiten, dus niet meer in de juiste verhouding.

Dit is een grove nalatigheid want het is een gegeven in de fokkerij dat het hoofdtype het moeilijkst terug te fokken is!

***************************************************************************

De Tosa is een originele toernooihond

Hondentoernooien zijn in Japan zeer geliefd en ongeveer 200 jaar geleden moedigde Yamanouchi dit bijzonder aan. Deze toernooien vonden plaats op het eiland Shikoku in de plaats KOCHI gelegen in het district Tosa.

 

 

 

Er werden strenge eisen aan de organisatie van de wedstrijden gesteld.

Alleen de reuen ouder dan één jaar mogen na een goede voorbereiding aan zo'n toernooi mee doen. Deze worden naar grootte en gewicht in twee klassen ingedeeld: Klasse 1 - schofthoogte tot 62 cm en gewicht tot 42 kg. Klasse 2 - schofthoogte vanaf 62 cm en gewicht vanaf 42 kg.

Tegenwoordig zijn er ook Tosa's die meer dan 70 kg. wegen. 

(Foto; Toku.105 cm, 103 kg)

Het gevecht gaat heel gedisciplineerd en volgens strikte regels, vergelijkbaar met het sumoworstelen; de honden pakken hun tegenstander met de tanden in het losse nekvel en proberen hem uit de vechtring te duwen. Bij het ontstaan van een klein wondje wordt het toernooi meteen afgebroken.

Er worden ook negatieve punten geteld, zoals de hond met opzet naar zijn tegenstander bijt of blaft; blaffen en kreunen uit angst en als de hond het toernooi op wil geven en zich meer dan drie stappen van zijn tegenstander verwijdert.

Een gevecht mag maximaal dertig minuten duren, maar is gemiddeld na tien minuten over.

De winnaar van een toernooi krijgt de titel Yushoken.

De absolute winnaar wordt, net zoals bij het sumoworstelen geëerd met de titel Yokozuna.

rangen van het worstelen!

De beste worstelaar noemt men YOKOZUNA

 

Hij wordt gekroond met een met slingers versierde stroriem. Deze riem heet SHIME het kleed is een heilig symbool (Robe)  versierd met afbeeldingen van heilige voorwerpen.

 

 Er bestaan geen vechthonden! 

Wat men tegenwoordig zo noemt zijn honden die op afschuwelijke wijze door mensen zijn verpest! 

Octopus Tosa’s bezitten een groot deel van de bloedlijn ”Yokozuna”. ”Yokozuna”betekent de beste Kampioen van de Kampioenen van de Tosa’s”

Deze Titel werd alléén gegeven aan Tosa’s 

die als winnaar uit de strijd kwamen, maar tegenwoordig  moet 

de Tosa voldoen aan het juiste temperament en Type en lichaamsbouw, 

als deze punten uitmuntend zijn , spreken wij het bloed van ”Yokozuna"ofschoon zij niet voor het worstelen gebruikt worden!

Octopus Tosa’s stammen af van verschillende generaties van de "Yokozuna"van de Tosa Tsukasa,Tosa Tsukasa staat voor kwaliteit, 

Octopus Tosa's bezitten de zelfde kwaliteit als de tosa's in Japan! 

Er bestaan Tosa's met stambomen in andere gedeeltes van azië en daar buiten waaronder ook Nederland die absoluut niet het goede bloed voeren en voor dit exclusieve ras een aanfluiting zijn!!